Κυνόδοντας

Μιας και αναφέρθηκε στις ποικίλες συζητήσεις του blog μας, όποιος θέλει ας ψηφίσει στην ψηφοφορία μας, ή ακόμα καλύτερα μπορεί και να αφήσει την άποψή του!

Black Swan - Darren Aronofsky



Επειδή είμαι έντιμος άνθρωπος και κρατώ τον λόγο μου διότι μια τιμή την έχουμε και για ένα καθαρό κούτελο ζούμε, γράφω όπως υποσχέθηκα στους πολυπληθείς αναγνώστες αυτού του blog για να σχολιάσω την αμφιλεγόμενη αυτή τελευταία ταινία του Aronofsky.
Καταρχάς ασ πάμε στον σκηνοθέτη:Ο εκκεντρικός,κατ'εμε,Aronofsky.Θα έλεγα ότι γενικά μου είναι συμπαθής.Έχει μία αδυναμία στο να επιλέγει διαταραγμένους χαρακτήρες για πρωταγωνιστές και νομίζω πως είναι καλός στο να τους αναδεικνύει(βλέπε Requiem for A Dream,Pi).M αρέσει ως σκηνοθέτης γιατί μπορεί οι ταινίες του να αναφέρονται σε μάλλον πιο ιδιαίτερες περιπτώσεις ανθρώπων με πολύ ξεχωριστές ψυχοσυνθέσεις αλλά μπορεί κάλλιστα κανείς να εντοπίσει σε αυτούς κάτι το οικείο.
Στο Βlack Swan,παρατηρώντας κανείς τη Νίνα αναγνωρίζει μια διακριτική,συνεσταλμένη κοπέλα, υπερβολικά αυστηρή με τον εαυτό της καθώς απαιτεί την τελειότητα σε κάθε πράγμα με το οποίο καταπιάνεται.Και αυτή η μανία της για το τέλειο σε συνδυασμό με την καταπίεση που δέχεται από την μητέρα της την οδηγεί στην παράνοια.Χάνει τον εαυτό της,τη λογική της,ξεπερνάει τα όριά της και προσπαθεί με κάθε τίμημα να γίνει μία άλλη για να φτάσει ένα ρόλο που θεωρεί όνειρο ζωής.Απότι αποδεικνύεται χωρίς να αξίζει τον κόπο.Αλλά και για τι πράγμα θα άξιζε κανείς να προδώσει τον εαυτό του?Μάλλον για τίποτα και για κανέναν.Διότι είναι καλό να κυνηγάμε τα όνειρά μας αλλά πρέπει να ξέρουμε και τα όριά μας.Όρια που δεν είναι μόνο κατι το δεσμευτικό και περιοριστικο ή κάτι που μας κάνει να συμβιβαζόμαστε.Είναι ίσως αυτό που μας φέρνει πιο κοντά στο να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και από αυτή την άποψη δεν είναι αδυναμία αλλά δύναμη.Διότι αυτός που μπορεί να γίνει πραγματικά δυνατός δεν είναι αυτός που νομίζει πως δεν έχει αδυναμίες αλλά αυτός που τις εντοπίζει και καταφέρνει να τις ελέγχει.
Σε κάνει να σκεφτείς διάφορα ζητήματα η ταινία,εγώ στάθηκα σε αυτό γιατί έτυχε να το συζητήσω πρόσφατα.Σκηνοθετικά ήταν πολύ καλή επίσης,ιδιαίτερα οι σκηνές που έδειχνε πώς η Νίνα μεταμορφωνόταν σε κύκνο,πώς ο ρόλος εισέβαλλε μέσα της ήταν καθηλωτικές.Ερμηνεία εξαιρετική, αντάξια της Νatalie Portman.
Για να μην μακρυγορώ δε γ΄ραφω άλλα,κλείνω με ένα σχόλιο για τη μουσική της ταινίας η οποία θεωρώ ότι θα μπορούσε και θα έπρεπε να ήταν πιο προσεγμένη και να δημιουργεί την κατάλληλη ατμόσφαιρα.Θα μπορούσαν κάλλιστα να συνθέσουν διάφορες "σκοτεινές" και μυστηριώδεις διασκευές της αυθεντικής μουσικής της λίμνης των κύκνων και να πετύχουν μεγαλύτερη ένταση στις σκηνές.Αυτά από μένα.Σειρά σας...

Κανα βιβλίο ρε παιδιααα

Αφού δε γράφουμε για ταινίες ας γράψουμε για κανένα βιβλίο!
Πήγα λοιπόν μέσα στις γιορτές σε ένα βιβλιοπωλείο και δεν ήξερα κάποιο αξιόλογο βιβλίο να πάρω.Γενικά, δυσκολευτηκα πολύ να βρω κάτι,ακόμα και για δώρο..Εκτός δηλαδή από τους κλασσικούς που είναι στανταρακι θα ήθελα να επεκτείνω λίγο το πεδίο μου.Ισως κάτι σύγχρονο που ξέρει κάποιος ή κανένα κρυφό διαμάντι!Ξέρω εγω.. Σίγουρα ψάχνω κάτι με νόημα, να μην είναι καθαρά μυθηστορηματικό (βλ.Κούντερα)

"Ο νους αγαπάει τους δαιδάλους και τις κρύπτες..." Irvin D.Yalom

Και ναι αποφάσισα να σπάσω τη σιωπή και στασιμότητα για την οποία κατηγορούμαστε ανηλεώς και να γράψω για ένα θέμα σίγουρα όχι πρωτότυπο αλλά που τέλος πάντων προέκυψε σαν σκέψη και με προβλημάτισε πρόσφατα.
Γνωστό φαντάζομαι το ρητό "μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι".Κατ'εμέ καθόλου αφελές ή και αμφιβόλου ισχύος.Και για να μην παρεξηγηθώ εξηγούμαι: Μακάριος σημαίνει ευτυχισμένος,ήρεμος,γαλήνιος.Όσο λοιπόν απέχει κανείς από το τρυπάκι του να ψάξει,να μάθει,να συνειδητοποιήσει,να δει σίγουρα αισθάνεται ένα είδος ψυχικής ηρεμίας κ μια μορφή ευτυχίας.Γιατί καλώς ή κακώς συδειδητοποιώντας πράγματα κ προσεγγίζοντας έννοιες κ γεγονότα δεν καταλήγει κανείς άμεσα ευτυχισμένος.Και εκεί βρίσκεται το ειρωνικό,το οξύμωρο.Αναπτύσσει κανείς το πνεύμα του,αναζητά,ακούει,βλέπει προκειμένου να επιτύχει μια συνειδητή ευτυχία.Να ξεφύγει από τα χαοτικά σκοτάδια,από συγχίσεις,από πλάνες,ψεύτικες χαρές,επιτηδευμένα λόγια,πλαστές αλήθειες.Κι όμως καταλήγει ευτυχισμένος?Ή μήπως απελπισμένος?Αισιόδοξα σκέφτομαι ότι εν καιρώ ίσως ανακαλύψει την αληθινή ευτυχία,αν υπάρχει τέτοιος ορισμός.Μήπως όμως κάπου υπάρχει ένα σημείο που πρέπει κανείς να σταματήσει να αναζητά και να αναλύει?Διότι η απόσταση ανάμεσα στην απομυθοποίηση και στην μυθοποίηση των πραγμάτων είναι πολύ μικρή,είναι ίσως μια παραπάνω σκέψη...

Οποιος έχει κάτι να πει ας το πει

Ας πούμε για κάποιες ταινίες που είδα πρόσφατα και δίνουν πάτημα για σχόλια (χεχεχε).. Τόσος καιρός πια όλο και κάτι είδαμε δε μείναμε στα ίδια!

Λοιπόν αρχίζω με τον Αντίχριστο του Τρίερ..Δε σχολιάζω ότι η ταινία αφιερώθηκε στον Ταρκόφσκι.Τόσες ωραίες ταινίες έχει κάνει ο Τρίερ αυτή βρήκε να του αφιερώσει του ανθρώπου??Προσωπικά δε μου άρεσε η ταινία, ομολογώ ότι είχε κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία αλλά ως εκεί.Να πει και η Νεφέλη παρακαλώ που την είδαμε μαζί και αυτή άντεξε και την είδε ολόκληρη ενώ εγώ στο τελευταίο τέταρτο λύγισα(τςτςτς).

Η επόμενη στη σειρά είναι το νησί των καταραμένων που για πολλούς θεωρείται ότι είχε αμφιλεγόμενο τέλος, ενώ εμένα μου φάνηκε πολύ ξεκάθαρο.Καλή ταινιούλα και ο ΝτιΚάπριο πολύ καλός στον ρόλο του.

The imaginarium of doctor Parnassus- Τerry Gilliam:Δε με ενθουσίασε ιδιαίτερα ενώ είχε τα φόντα..Κάπου το χάλασε στο τέλος, όχι???Και όπως λέει και ένας φίλος μου δύσκολα μπορούσες να ταυτιστείς με κάποιον..Εμένα βέβαια μου άρεσαν τα σκηνικά και η παραγωγή αλλά στο τέλος έμενες με μια απορία, με ένα κενό να το πω??

Ninth Gate-Roman Polanski: Πολύ καλή ταινία, κλασσικός Τζόνυ Ντεπ θεός, ενδιαφέρουσα πλοκή, νομίζω από τα κλασσικά must see

Τέλος ο Αγγλος ασθενής.Τώρα να πω οτι μου άρεσε ψέματα θα πω..Λίγο βαρετή, με κούρασε. Αξιζε η Binoche, αλλά περίμενα άλλα πράγματα.Μάλλον αυτό φταίει.Οσο πιο πολύ ακούς ότι μια ταινία είναι καλή τόσες περισσότερες απαιτήσεις έχεις και τόσο περισσότερο σε απογοητεύει μετά...

Μια τάξη φυλετικά διαχωρισμένη

Μια ημερα μετα τη δολοφονια του Μαρτιν Λουθερ Κινγκ,το 1968,η Jane Elliot,δασκαλα σε ένα δημοτικο σχολειο μιας μικρης επαρχιακης πολης,οπου κατοικουν μονο λευκοι,πηγαινει να διδαξει.Αισθανεται όμως ότι πρεπει να πει στα παιδια καποια πραγματα για το ρατσισμο,αισθανεται πως δεν πρεπει να αφησει αυτο το περιστατικο να περασει ετσι.Αποφασιζει λοιπον να κανει ένα μικρο «πειραμα».Με το που μπαινει στην ταξη,ανακοινωνει στα παιδια πως για σημερα,οι «καλυτεροι»της ταξης θα είναι τα παιδια με γαλανα ματια .Τα παιδια με τα καστανα ματια δε δικαιουνται επιπλεον ωρα διαλειμματος,απαγορευεται να παιξουν στο προαυλιο και να πινουν νερο από τη βρυση.Για να κανει μαλιστα πιο εντονο το στοιχειο του διαχωρισμου και της διαφορετικοτητας, υποχρεωνει τα παιδια με καστανα ματια να φορανε ένα μπλε κολαρο.Κατα τη διαρκεια του μαθηματος,επαινει σε ότι κανουν τους γαλανοματηδες και απαξιωνει τους καστανοματηδες.Μπορει να ακουγεται απλο και σχετικα αστειο το πειραμα, όπως αποδεικνυεται όμως είναι ευφυεστατο.Η δασκαλα αυτή καταφερνει να δημιουργησει μια μικρογραφια της κοινωνιας μεσα στο μαθημα της και αποδεικνυει πως οι ανθρωποι που ζουν περιθωριοποιημενοι από τους αλλους και που αντιμετωπιζουν συνεχεια την απαξιωση και την περιφρονηση,καταληγουν να γινονται βιαιοι και εριστικοι.Στο πειραμα για παραδειγμα,παιδια τα οποια ηταν πολύ ησυχα,αρχιζουν να χτυπανε τους γαλανοματηδες συμμαθητες τους επειδη τους αποκαλεσαν «καστανοματηδες».Παιδια που παρουσιαζαν υψηλη σχολικη αποδοση,ξαφνικα,επειδη η δασκαλα τους ειπε πως οι καστανοματηδες είναι αχρηστοι και αργοστροφοι,αρχιζουν να δυσκολευονται στο μαθημα. Όπως λεει και η ιδια,ξαφνικα παρατηρησε παιδια να μετατρεπονται σε βιαια οντα και σε μοχθηρους ανθρωπους,επειδη βρεθηκαν ξαφνικα στο περιθωριο.

Την επομένη μέρα το πείραμα επαναλαμβάνεται απ' την αντίστροφη μεριά τώρα: τα κολάρα τα φοράνε οι γαλανομάτηδες και οι καστανοματηδες γίνονται τα αστέρια της ταξης.Και παλι,παρατηρουνται τα ίδια φαινόμενα: η σχολική απόδοση των καστανοματηδων ανεβαίνει και η αυτοπεποίθηση τους το ίδιο μόλις βρεθήκαν ξαφνικά στο επικεντρο,ενώ οι γαλανομάτηδες περιθωριοποιούνται και χλευάζονται από όλους τους υπόλοιπους. Το πείραμα αυτό τελειώνει την επόμενη μερα,όπου τα παιδιά κατανοούν οτι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι δε θα πρέπει να διαχωρίζονται απλώς και μόνο επειδή έχουν άλλο χρώμα ματιών η δέρματος.Είναι μάλιστα συγκλονιστικές οι περιγραφές των παιδιών όταν τα ρωτάνε πως ένιωθαν με το κολάρο: κάποια λένε πως ένιωθαν σαν φυλακισμένα,σαν αλυσοδεμένα ενώ ένα παιδί λέει πως ένιωθε σαν σκύλος που τον είχαν δέσει με ένα λουρί και δεν μπορούσε να κουνηθεί.

Είναι πραγματικά απίστευτο το οτι με ένα τόσο απλό στη σκέψη πείραμα,αποδεικνύεται το πόσο ανόητη είναι η βάση του ρατσισμου,το «θεωρώ κάποιον κατώτερο μου επειδή έχει άλλο χρώμα δέρματος η επειδή γεννήθηκε σε άλλη χώρα.Μόνο όταν μπεις πραγματικά στη θέση του άλλου ή βρεθείς έστω και για μια στιγμή στο περιθωριο,καταλαβαινεις πως αισθάνονται οι άνθρωποι που είναι αναγκασμένοι μια ζωή να θεωρούνται υποδεέστεροι απλά και μόνο επειδή είναι διαφορετικοί.Κανείς δε μπορεί να το καταλάβει αυτό παρά μόνο όταν το βιώσει.Μέσα απ΄την ταινια,καταλαβαίνεις πόσο ευκολο είναι να περιθωριοποιήσεις κάποιον,αν πιστεψεις μια αποψη που υπάρχει γι’αυτόν και που την ακολουθει η μαζα,χωρις να σκεφτείς αν αυτό έχει μια βαση η όχι,ή από πού ξεκίνησε ολη αυτή η προκαταληψη η πολλες φορες ποιους εξυπηρετεί αυτο.Γιατι ας μην ξεχνάμε και αυτή τη δυσάρεστη αληθεια,ότι οι προκαταλήψεις υπάρχουν γιατί συμφέρει πολλούς το να υπάρχουν...

Ένα άλλο πραγμα που με εντυπωσιασε,είναι το ποσο σωστη δασκαλα ηταν αυτή η γυναικα και ποσο ενδιαφερεται για το αντικειμενο της. Η Elliot ενσαρκωνει απολυτα το προτυπου του εκπαιδευτικου,κατι που λειπει τοσο πολύ απ’τα δικα μας τα σχολεια.Προσπαθει,μεσα από ασκησεις και πειραματα,να περασει στα παιδια καποια πολύ σημαντικα μηνυματα και πολύ ουσιαστικα για τη ζωη τους.Ετσι θα πρεπε να είναι ενας δασκαλος.Να νοιαζεται για το πώς θα διδαξει τους μαθητες του,πως θα τους κανει ολοκληρωμενες προσωπικοτητες και σωστους ανθρωπους.Οχι απλα να τους λεει 2-3 πραγματα πανω σε ένα αντικειμενο,αλλα να τους κανει να καταλαβαινουν ολη την ουσια.Να ξεπερναει ηθικους φραγμους και να μιλαει ακομα και για πραγματα που θεωρουνται ταμπου,όπως ο ρατσισμος.Δυστυχως λιγοι είναι αυτοι που γινονται δασκαλοι επειδη εχουν ορεξη να διδαξουν και στην ουσια να διαμορφωσουν τα παιδια(ας μην ξεχναμε ποσο σημαντικο είναι το σχολειο και η εκπαιδευση γενικα για έναν ανθρωπο.Απο εκει ξεκινουν όλα…)

To αρχικο ντοκιμαντερ που γυριστηκε από το BBC ονομαζεται A class divided αλλα μπορειτε να το δειτε και στο tvxs.gr μεταφρασμενο….

Nightmare before Christmas

Μιας και ερχονται Χριστουγεννα, ας δουμε μια ταινια στο κλιμα της εποχης,αλλα τελειως διαφορετικη απ'οτι αλλο χριστουγεννιατικο εχουμε δει....Ο αγαπημενος Tim Burton ξαναχτυπα,με μια ιστορια για τα πιο τρομακτικα χριστουγεννα που υπηρξαν ποτε!!! Συνηθως τα Χριστουγεννα ειναι η γιορτη της αγαπης και της χαρας, οπου ολοι εχουν μια χαζοχαρουμενη διαθεση,τα παντα τριγυρω ειναι στολισμενα και γιορτινα.Ολα αυτα μεχρι τη στιγμη που ο αρχηγος την πολης του Halloween, ο σκελετος Jack ,ανακαλυπτει καταλαθος τη μαγευτικη Χριστουγεννουπολη και ενθουσιαζεται τοσο που αποφασιζει να αναλαβει για φετος τη διοργανωση των Χριστουγεννων και να τα κανει οπως δε τα εχουμε δει ποτε!! Βλεπετε εχει πλεον βαρεθει καθε χρονο να τρομαζει,να κυνηγαει τα παιδακια και να σκαρωνει αποκριατικες φαρσες και θελει ενα νεο ξεκινημα στη ζωη του.Το σχεδιο του λοιπον αρχιζει και τα πιο φρικιαστικα Χριστουγεννα ειναι ετοιμα!!! Βοηθεια μας δηλαδη!!Ετοιμαστειτε για πολυ γελιο,καθως εκτυλλισονται κορυφαιες σκηνες στην προσπαθεια του Jack να διδαξει τους ομοιους του το νοημα των Χριστουγεννων,οι οποιοι αδυνατουν να καταλαβουν ποιο το νοημα του να τραγουδας καλαντα η να καρφωνεις μια καλτσα στο τζακι χωρις να εχει μεσα της ενα ποδι τουλαχιστον....

Η ταινια ειναι γυρισμενη με την τεχνικη του stop-motion,δηλαδη οι χαρακτηρες δεν εχουν σχεδιαστει στο χαρτι η σε υπολογιστη,αλλα τα παντα ειναι φτιαγμενα στο χερι.Χρειαστηκαν περιπου 100 τεχνικοι για την ταινια,αφου ολη η ταινια αποτελει ενα μεγαλο κουκλοθεατρο και τα παντα γινονται στο χερι!!!! Το αποτελεσμα παντως ειναι ανεπαναληπτο και τα χρωματα μοναδικα (ειδικα η Χριστουγεννουπολη ειναι απιστευτη!! Μακαρι να ηταν αληθινη...χαχα!!).Επισης τα τραγουδια της ταινιας ειναι πολυ διασκεδαστικα και δημιουργουν ενα εορταστικο κλιμα,που ταιριαζει απολυτα με το πνευμα των Χριστουγεννων (το soundtrack της ταινιας βραβευτηκε και με Grammy)!! Οτι πρεπει λοιπον να δειτε αυτες τις μερες!!! Merry Christmas !!! XO XO XO

"...και που δεν είχες τίποτα δικό σου παρά μονάχα εκείνο που έδινες κι ίσως αυτό που θα δώσεις ακόμη..."

"...Κάθε πράξη έχει ως αποδέκτη τον εαυτό μας,κάθε προσφορά είναι αυτοπροσφορά, κάθε αγάπη είναι αγάπη του ευατού μας. Α υτό που αγαπάτε είναι τα ευχάριστα αισθήματα που αυτή η αγάπη παράγει σε σας.Αγαπάτε τον πόθο, όχι το αντικείμενο του πόθου..."
απόσπασμα από το βιβλίο του Irvin D.Yalom "όταν έκλαψε ο Νietzsche"

Ναι,ναι καλά τα πήγε ο απαισιόδοξος αλλά κατά τα άλλα πολύ συμπαθής φιλόσοφος Νίτσε.Έκανα φιλότιμες προσπάθειες για να αποδείξω ότι κάνει λάθος, ότι είναι θέμα κακής προοπτικής όμως είναι απόλυτα σωστός.Αν το καλοσκεφτείς κάθε μα κάθε μας πράξη,ανεξάρτητα από τις συνθήκες και τα κίνητρά της, επηρεάζει πρώτα εμάς τους ίδιους.Και πώς μπορεις να τον διαψεύσεις όταν καθένας μας θα έχει νιώσει πόσο όμορφα είναι να εκτιμάς,να συμπαθείς,να ερωτεύεσαι ,να αγαπάς κάποιον.Δεν μπορώ να δεχτώ βέβαια ότι αγαπάμε τον πόθο και όχι το αντικείμενο του πόθου.Πρώτα ενθουσιάζεται κανείς με το ίδιο το άτομο και μετά με τα συναισθήματα που του προκαλεί.Ίσως και αυτά τα δύο να συμβαίνουν παράλληλα,ίσως και να μην συμβαίνουν σε όλες τις περιπτώσεις άλλα νομίζω πως συνήθως συμβαίνει το πρώτο.ΟΜΩΣ ΟΜΩΣ ΟΜΩΣ υπάρχει ένα τεράστιο όμως σε αυτό το συλλογισμό που μου προκαλεί θλίψη και απογοήτευση καθώς συνειδητοποιώ την αλήθεια του.Δεν υπάρχει μόνο η αυτοπροσφορά.Υπάρχει και το κίνητρο.Και είναι πολύ σημαντικός παράγοντας και καθορίζει πολλά.Δηλαδή οκ, κάνω κάτι και γυρίζει σε μένα.Γίνεται όμως συνειδητά ή μήπως ασυναίσθητα?Μήπως απλά συμβαίνει?Όταν ένα άτομο βοηθάει κάποιον αισθάνεται ηθική ικανοποίηση κλπ αλλά εφόσον δεν ξεκινάει να τον βοηθήσει με αυτό το κίνητρο ποιος θα μ πορούσε να τον κατηγορήσει εγωιστή?Και γιατί παρακαλώ να μπούνε στο ίδιο σακί οι καθάρά παρτάκηδες που κινούνται υπολογιστικά σκεφτόμενοι το εγώ τους και όσοι αυθόρμητα αισθάνονται ευτυχία μέσα από την ευτυχία των άλλων χωρίς να τους φθονούν και να τους ανταγωνίζονται και είναι τόσο παλικάρια ώστε προσπαθούν να κάνουν τους ανθρώπους ευτυχισμένους (το πόσο συχνά συμβαίνει αυτό είναι άλλη συζήτηση)?Δεν επεκτείνομαι άλλο,περίμένω τις δικές σας σκέψεις.

Υ.Γ:Ουδέποτε υπήρξε νίντζα ο Νίτσε φιλε Μ....

Νεες Ταινιες (part one)

Για να δουμε τι μας περιμενει και φετος....Πολλες ταινιες εχουν βγει ηδη στο σινεμα,αλλες τις περιμενουμε πως και πως και αλλες εχουν ηδη προκαλεσει πριν καλα καλα προβληθουν...Λοιποοον:

~Ραγισμενες Αγκαλιες -Βroken Empraces (Πεδρο Αλμοδοβαρ)

Η πολυαναμενομενη ταινια του λατρεμενου Αλμοδοβαρ με την Πενελοπε Κρουζ (μα ποια αλλη!) στον πρωταγωνιστικο ρολο.

Ένας άντρας γράφει, ζει και αγαπάει μέσα στο σκοτάδι. Ήταν το θύμα ενός μοιραίου αυτοκινητικού δυστυχήματος δεκατέσσερα χρόνια νωρίτερα, στο οποίο δεν έχασε απλά την όρασή του, αλλά και τη γυναίκα της ζωής του. Ένα βράδυ ξεκινάει να αφηγείται την οδυνηρή αυτή ιστορία, μια ιστορία συγκινητική και τραγική. Μια ιστορία που μπορεί να αποτυπωθεί με τη φωτογραφία δύο ερωτευμένων ανθρώπων που αγκαλιάζονται και που κάποιος έχει σκίσει σε χίλια κομμάτια.

Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ γράφει και σκηνοθετεί μια ιστορία για τον θάνατο, τη ζήλια και την προδοσία. Το “Broken Embraces” συμπεριλήφθηκε στο διαγωνιστικό πρόγραμμα του 62ου Κινηματογραφικού Φεστιβάλ Κανών.

*παιζεται ηδη στο σινεμα

~H Aλικη στη χωρα των θαυματων (Tim Burton)

Η Walt Disney Pictures και ο πρωτοποριακός σκηνοθέτης Τιμ Μπάρτον επιστρέφουν με μια επική φανταστική περιπέτεια σε 3D. ‘H AΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ’ είναι μια μαγική και ευφάνταστη ανατροπή μιας από τις πιο πολυδιαβασμένες και αγαπημένες ιστορίες όλων των εποχών. Ο Τζόνι Ντεπ υποδύεται τον Τρελο-Καπελά και η Μία Γουασικόβσκα είναι η 19χρονη πια Αλίκη που επιστρέφει στον παιχνιδιάρικο κόσμο που είχε πρωτοαντικρύσει όταν ήταν πολύ μικρή, για να ξανασυναντήσει τους παιδικούς της φίλους: τον Λευκό Κούνελο, τη Γάτα του Τσέσαϊρ, τους Τουιντλντί και Τουιντλντάμ, τον Τυφλοπόντικα, τον Μεταξοσκώληκα και φυσικά τον Τρελ-Καπελά. Η Αλίκη βάζει πλώρη για ένα φανταστικό ταξίδι με προορισμό να βρει το αληθινό πεπρωμένο της και να τερματίσει την κυριαρχία του τρόμου που επιβάλει η Κόκκινη Βασίλισσα. Το πολλών αστέρων καστ επίσης περιλαμβάνει την Αν Χάθαγουεϊ, την Ελένα Μπόναμ Κάρτερ και τον Κρίσπιν Γκλόβερ.

* περιμενουμε μεχρι το 2010

~Αντιχριστος (Λαρς Φον Τριερ)

Η πιο πολυσυζητημενη και προκλητικη ταινια του φετινου χειμωνα...Ο Λαρς Φον Τριερ αφιερωνει την ταινια στον μεντορα του,τον Αντρει Ταρκοφσκι και δηλωσε πως επασχε απο καταθλιψη οταν εγραφε την ταινια και πιστευε πως δε θα ξαναδουλεψει ποτε...Η προβολη της στο φεστιβαλ των Καννων συνοδευτηκε με διαμαρτυριες για τις σοκαριστικες σκηνες (οπως μια κλειτοριδεκτομη με ψαλιδι!) και αποχωρησεις θεατων απ'την αιθουσα.Εχει πραγματικα κατι να πει ο ποιητης ή ολη αυτη η προκληση ειναι απλως και μονο για να πουλησει η ταινια; Περιμενουμε να δουμε...

Ένας ψυχαναλυτής και η σύζυγός του, οι οποίοι έχουν χάσει πρόσφατα τον μικρό τους γιο, προσπαθούν να ξεπεράσουν τη θλίψη και τα προσωπικά τους τραύματα. Καταφεύγουν στην Εδέμ, μια απομονωμένη καλύβα μέσα στο δάσος, όπου πρέπει πλέον να αντιμετωπίσουν ο ένας τον άλλον κι ο καθένας τον εαυτό του.

* παιζεται ηδη

~Micmacs a tire-larigot (Jean-Pierre Jeunet)

Ο αγαπημενος σκηνοθετης που δημιουργει ονειρικους κοσμους και ξεχωριστους ηρωες επιστρεφει μετα απο 5 χρονια απουσιας με μια μαυρη κωμωδια.Η εκκεντρική ταινια που συνέγραψε ο ίδιος παρέα με τον συνήθη πια ύποπτο Guillaume Laurant, πραγματεύεται την ιστορία μιας παρέας που αποφασίζει να καταστρέψει δύο μεγαλέμπορους όπλων καταστρώνοντας ένα πολύπλοκο όσο και πρωτότυπο σχέδιο. Το σατιρικό και έμμεσο λοιπόν, σχόλιο στη διεθνή σαρκοβόρα μηχανή του παγκόσμιου εμπορίου όπλων θα κληθούν να μεταφέρουν στη μεγάλη οθόνη οι ηθοποιοί Danny Boon, Dominique Pinon και Regis Romel.

* περιμενουμε μεχρι το 2010

~Toy Story 3

Η 3η ταινία του Toy Story έρχεται σε λίγο καιρό σε 3D μορφή και το πρώτο trailer βγήκε ήδη. Οι εντυπώσεις ειναι ανάμεικτες, καποιοι ενθουσιάστηκαν ενώ κάποιοι λένε οτι δεν χρειαζόταν ένα 3ο μέρος αυτής της ταινίας. Οι αγαπημενοι μας ηρωες επιστρεφουν και τους βρισκουμε παρατημενους σε ενα κεντρο φροντιδας αοφυ ο ιδιοκτητης τους Αντι μεγαλωσε και παει στο κολεγιο (ποτε περασαν τοσα χρονια ρε παιδια;;;;)

* περιμενουμε μεχρι το 2010

~ Eτσι πηραμε το Woodstock-Taking Woodstock (Ang Lee)

Βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο, περιγράφει την αληθινή ιστορία του Eλιοτ Τίμπερ, ενός διακοσμητή από το Γκρίνουιτς Βίλατζ του οποίου οι γονείς ήταν ιδιοκτήτες ενός μικρού πανδοχείου και κατείχαν επίσης τη μοναδική άδεια διεξαγωγής φεστιβάλ στην κωμόπολη Μπέθελ της Νέας Υόρκης, η οποία βρισκόταν σχεδόν δίπλα στην περιοχή Γούντστοκ. Ολα τα κτίρια και οι εκτάσεις της οικογένειας προσφέρθηκαν εθελοντικά στους οργανωτές του φεστιβάλ και χρησιμοποιήθηκαν σαν αρχηγείο του γεγονότος που όλοι πίστευαν πως θα άλλαζε τον κόσμο τότε. Ο Ανγκ Λι εντυπωσιάζει για μία ακόμα φορά με την ποικιλία της θεματολογίας των ταινιών του. Το "Τaking Woodstock" συμμετειχε στο διαγωνιστικό πρόγραμμα του 62ου Φεστιβάλ Καννών και απεικονιζει την ιστορια πισω απο το μεγαλυτερο φεστιβαλ μουσικης που καθορισε μια ολοκληρη γενια...

*παιζεται ηδη

Truman show

Ε κλασσικά η ανάρτηση έχει θέμα ταινία..
Ναι για το truman show μιλάω που μόλις είδα (ναι το ξέρω άργησα λίγο).
Δε θα γράψω πολλά!Αλλά θέλω να μάθω αν συμμερίζεται κανείς την άποψή μου ότι είναι μια πολύ καλή ταινία! Ομολογώ ότι την περίμενα κατώτερη και χειρότερη, αλλά παραδόξως με καθήλωσε. Εντάξει δεν είναι και καμιά βαριά κοινωνική αλλά είχε πολλά να δώσει.
Πραγματικά δε ξέρω γιατί με έχει ενθουσιάσει τόσο..Αλλά τόσο καιρό, όταν τύχει να δω μια ταίνία πιάνω τον εαυτό μου να κοιτάει συνέχεια πόση ώρα μένει για να τελειώσει. Σε αυτή δε κοίταξα ούτε μια φορά!
Anyway όποιος την έχει δει ή ξέρει περί τίνος πρόκειται καλείται να συμμετέχει στη συζήτηση!
Το μόνο σίγουρο είναι ότι το θέμα που πραγματεύεται είναι επίκαιρο και ως προς συζήτηση
Περιμένωωωωω

Κατάντια

Τι κατάντια είναι αυτή ρε κορίτσια???
Καμία έμπνευση, καμία ανάρτηση;;;Τς τς τς ντροπή μας..Έλα να ζωντανεύουμε!!!!
ΤΕΛΟΣ ΠΑΥΣΗΣ ----> PLAY

Τελος εποχης για το βιβλιο;;

Διαβαζα τις προαλλες στην Athens Voice για τη κυκλοφορια του Bebook, του πρωτου ηλεκτρονικου βιβλιου...Ειναι μικρο,ελαφρυ,με ανθεκτικη μπαταρια και διαθετει μεχρι και σελιδοδεικτη!!! Οπως ενα κανονικο βιβλιο ( η μηπως οχι;; χμ....) Ναι λοιπον ειναι γεγονος!!!! Οποιος θελει, θα μπορει να αποκτησει αυτο το μαραφετι, το οποιο κοστιζει γυρω στα 329 ευρα και να φορτωσει μεσα οποιαδηποτε αρχεια θελει,βιβλια η αλλα κειμενα,που θα μπορει να τα κατεβασει απο διαφορα site,οπως κατεβαζουμε τωρα ταινιες και cd...Ετσι λοιπον,θα μπορει να το εχει παντα μαζι του και να διαβαζει οποιο βιβλιο θελησει ( χωραει γυρω στα 1000 βιβλια!!) ,ανα πασα στιγμη....Ωραια ως εδω...Αναμφιβολα ειναι εξυπνο και χρησιμο....Ειμαστε ομως διατεθειμενοι να αφησουμε το αγαπημενο μας χαρτι, και να διαβαζουμε πλεον απο μια οθονη; Σιγουρα ωραια η ιδεα να μπορεις να εχεις παντα μαζι σου ολα τα αγαπημενα σου βιβλια, χωρις ομως να κουβαλας 3 τονους,αλλα ειναι η αισθηση η ιδια; Και ποσο θα μας βολεψει το συγκεκριμενο ψηφιακο βιβλιο;;

Δεν ειναι οτι ειμαι αντιθετη με την τεχνολογια...Καθε αλλο!!! Καλο ειναι να δημιουργουνται συνεχως καινουρια πραγματα, αν μαλιστα αυτα διευκολυνουν και τη ζωη μας η ανοιγουν νεους δρομους στην επιστημη η οπου αλλου ακομα καλυτερα...Αλλα και παλι δε θα ηθελα να ερθει μια εποχη, οπου ολοι θα “διαβαζουν” απο μια οθονη και ολα τα βιβλια δε θα πωλουνται πια η δε θα διαβαζονται τοσο πολυ....Ηδη οι περισσοτεροι απο μας εχουμε παρατησει το θεμα διαβασμα...Αλλοι δεν προλαβαινουν,αλλοι βαριουνται ( ποιος καθεται μωρε τωρα να διαβασει;; αρκετα εχω με τη σχολη),αλλοι θεωρουν πως ειναι μονο για τους “ κουλτουριαρηδες” ,αλλοι ειναι ολη μερα στον υπολογιστη, σιγα να μη τρεχουν να ανοιγουν και βιβλια... Δικαιολογιες...Τα βιβλια ειναι πολυ σημαντικα για τον ανθρωπο...Ετσι πιστευω εγω τουλαχιστον...Ανοιγουν νεους κοσμους,ταξιδευουν,μας μαθαινουν κανουρια πραγματα,προβληματιζουν...Μου ρχεται πραγματικα να δειρω αυτους που λενε “ δε θεωρω σημαντικο το να διαβασω ενα βιβλιο,εχω καλυτερα πραγματα να κανω”...Θα μου πεις μπορει σε καποιον να μην αρεσει το διαβασμα...Με το ζορι να καθησει; Οκ,ισως εγω να το θεωρω σημαντικο και να το εξιδανικευω...Αλλα δε μπορω να φανταστω οτι υπαρχουν ανθρωποι που εχουν φτασει 20 και 30 και δεν εχουν διαβασει ποτε ουτε ενα βιβλιο...Βεβαια ποτε δεν ειναι αργα να αρχισεις,αλλα εμενα μου φαινεται πολυ περιεργο...Οταν ημουν 10-11 ολα τα παιδακια στην ηλικια μου,διαβαζαμε αρκετα...Εκει που πηγαινα και εκανα ζωγραφικη - χρυσες εποχες- ειχε δανειστικη βιβλιοθηκη και γινοταν χαμος καθε μερα...Θυμαμαι τα καλοκαιρια πηγαιναμε στην εκθεση βιβλιου που γινοταν και παιρναμε 2-3 βιβλια...Να'χουμε για το καλοκαιρι...Και τωρα βλεπω τον αδερφο μου,που ειναι μικροτερος,να μη διαβαζει καθολου...Αντε κανενα Harry Potter και πολυ ειναι...Aπ'το ολοτελα κατι ειναι και αυτο...

Τοτε ομως η τεχνολογια δεν ειχε προχωρησει τοσο...Κατι Gameboy ειχαμε και αυτα τα βαριομασταν μετα απο καιρο...Ενω τωρα υπαρχει τετοια πληθωρα παιχνιδιων,για υπολογιστη η αλλη κονσολα,που δε ξερουν τι να πρωτοδιαλεξουν τα παιδακια...Ασε που στο Ιντερνετ βρισκεις οτι θες...Παιχνιδια,ταινιες,βιβλια...Εχει γινει ψηφιοποιηση των παντων...Γι'αυτο ισως να στρεφομασταν στα βιβλια...Γιατι ομως τωρα να εχουν παραγκωνιστει τα βιβλια; Επειδη υπαρχει η τεχνολογια; Δε μπορει δηλαδη να υπαρξει ενα μετρο; Ελαχιστοι πια πηγαινουν στα βιβλιοπωλεια και αγοραζουν...Ευτυχως γινονται και αυτες οι εκθεσεις που και που και ξεκουνιομαστε ,μπας και παρουμε και κανενα βιβλιο...65000 ατομα πηγαν στην εκθεση βιβλιου στη Θεσσαλονικη και οι υπευθυνοι το καταχαρηκαν!!! Τουλαχιστον υπαρχουν αναμεσα μας 65000 που δε θεωρουν το βιβλιο περιττο εξοδο ,πολυτελεια η ανουσιο...Ακουω συνεχεια οτι οι πωλησεις των βιβλιων πεφτουν και ειναι κριμα...Δε λεω να διαβαζουμε 10 βιβλια το μηνα - ειναι και ακριβα τα ατιμα – αλλα οποτε καθομαστε,αντι να λιωνουμε στη τηλεοραση η στο fb, καλυτερα θα ηταν να πιαναμε κανενα βιβλιο...Οτι αρεσει στον καθενα...Τοσα κυκλοφορουν!!! Εγω τουλαχιστον θα το προτιμουσα...Αν και τωρα για μενα προεχει το fb γιατι το μονο βιβλιο που δεν εχω διαβασει απο αυτα που εχω ειναι το Ονομα του Ροδου,που εχει καμια 900αρια σελιδες και κουραζομαι στη σκεψη και μονο!!!!!!

Βασικα ψιλοξεφευγω απο το θεμα αλλα μου βγηκαν διαφοροι προβληματισμοι...Δε ξερω συμφωνειτε , διαφωνειτε;;; Εγω παντως θα ηθελα να διαβαζω περισσοτερο , αν και φετος εκανα μια προοδο μπορω να πω...Τελος παντων σχετικα με το bebook εσεις θα το αγοραζατε ποτε; Πιστευετε οτι ειναι χρησιμο; Η προτιματε την παλια καλη μυρωδια του χαρτιου , την υφη του βιβλιου; Γιατι κακα τα ψεματα , το βιβλιο επιδρα και στο συναισθημα ...Αλλο πραγμα μια οθονη,πως να το κανουμε...Για ξεφυλλιστε βιβλια που εχετε διαβασει ως παιδια η βιβλια που σας εμειναν στο μυαλο να δειτε τι αναμνησεις και τι σκεψεις θα σας ερθουν...Αυτο το πραγμα δε νομιζω να το αντικαταστησει κανενα ψηφιακο υποκαταστατο του βιβλιου....

Στο αρθρο που διαβασα,ρωτησανε τη Λενα Διβανη πως θα της φαινοτανε αν κατεβαζανε τα βιβλια της παρανομα απο το Ιντερνετ...Και απαντησε πως θα εκνευριζοταν πολυ,αλλα επειδη εχει κατεβασει και η ιδια τοσο παρανομο υλικο,θα ηρεμουσε και θα εψαψνε να βρει για ποιο λογο επειγει το κατεβασμα των βιβλιων...Και αυτο νομιζω οτι πρεπει να κοιταξουμε...Για ποιο λογο να ειναι τοσο σημαντικο το βιβλιο σε ψηφιακη μορφη και να αποτελει το νεο μελλον του βιβλιου και στην κανονικη του μορφη να παραγκωνιζεται τοσο πολυ....

/*Δειτε εδω http://www.mybebook.gr/index.php περισσοτερα για το bebook....Για να σας φυγει και η περιεργεια για το πως θα γινεται η δουλεια απο δω και περα...Οσοι πιστοι προσελθετε.... */

Χαμενοι στη μεταφραση

Αντε λοιπον να επιστρεφουμε σιγα σιγα γιατι μου φαινεται οτι πολυ το εχουμε ξεχασει το μπλογκακι μας.....Λιγο η ζεστη,λιγο η εξεταστικη,καταλαβαινετε, δεν εχουμε και πολυ εμπνευση αλλα πιστευω οτι θα συντονιστουμε και θα ξαναγραψουμε συντομα για καμια ταινιουλα.Προς το παρον,δειτε καποιες ταινιες που βρηκα,που πραγματικα οι μεταφρασεις των τιτλων στα ελληνικα ειναι ολα τα λεφτα!!!!Ποσες φορες δεν εχετε δει μια ταινια που αλλος να ειναι ο τιτλος στα αγγλικα και αλλα αντ'αλλον ο τιτλος στα ελληνικα;; Ειναι κριμα κιολας γιατι καποιοι τιτλοι ειναι παρα πολυ ωραιοι και παραστατικοι και τους μεταφραζουν εντελως χαλια στα ελληνικα καταστρεφοντας την ταινια εν μερει...Ιδου λοιπον οι πιο οτι να ναι μεταφρασεις....Απορω πραγματικα τι σκεφτονταν οι μεταφραστες οταν εγραφαν αυτους τους τιτλους!!!!

1. Jacob`s Ladder - Ξύπνημα στον εφιάλτη (1990)

2. Fracture - Απόδειξη Ενοχής (2007)

3. Deep Blue Sea - Βαθιά άγρια θάλασσα (1999)

4. L'Ultimo capodanno (= Η τελευταία Πρωτοχρονιά) - Το θηλυκό του αιώνα (1998)

5. Coeurs (= Καρδιές) - Προσωπικοί φόβοι σε δημόσιους χώρους (2006)

6. Saving Grace - Το χόρτο του Θεού (2000)

7. Primo Amore (= Πρώτη αγάπη) - Ήθελε 18άρα, καλά να πάθει (1978)

8. Ne touchez pas la hache (= Δεν χτυπώ με το τσεκούρι) - Η Δούκισσα του Λανζέ (2008)

9. Entre tinieblas (= Μέσα στο σκοτάδι) - Αμαρτωλές Καλόγριες (1983)

10. Hell in the Pacific - Δυο λιοντάρια στον Ειρηνικό (1968)

11. Sette uomini e un cervello (= 7 άντρες και ένα κεφάλι) - Ο φόβος του εγκλήματος (1968)


12. Dr. No (σ.σ. το γνωστό James Bond) - Δεν θέλουμε γιατρό (1962)

13. Qué he hecho yo para merecer esto ?! (= Τι πρέπει να κάνω που να αξίζει;)
- Μια ζωή ταλαιπωρία (1985)

14. Mimì metallurgico ferito nell'onore (= Μιμί ο μεταλλουργός, αδικημένος από την αξιοπρέπεια) - Μίμης ο Σιδεράκιας (1972)

15. Le Placard (= Η "ταμπέλα") - Κρυφό Ταλέντο (2001)

16. I Soliti Ignoti (= Οι γνωστοί άγνωστοι) - Ο Κλέψας του Κλέψαντος (1958)

17. La Strada (= Ο δρόμος) - Πουλημένη από τη μάνα της (1954)

Οι αγαπημενες μου ειναι η 9 (πραγματικα δε θελω να ξερω τι εβλεπε ο μεταφραστης και εμπνευστηκε τον τιτλο,χαχα) και η 6 ( το χορτο που το βρηκαν;;)...Η λιστα των οτι να ναι μεταφρασεων ειναι ανοιχτη...Η συνεχεια δικη σας...

Γατ!Παλιόξουτα!!!!

Αλλαγή θεματολογίας....
Το επόμενο σοβαρό μας θέμα είναι η ανυπέρβλητη κουφότητα του ατόμου.....(έχει γίνει και ταινία του Μιλόφσκι ε Μαίρη??)
Στην πραγματικότητα θα παραθέσουμε αυτά που θα θέλαμε να ακούμε...(άλλα λέει η θειά μου...)
Γιατί τι είναι ο άνθρωπος??Αφρός....Και μάλιστα με μειωμένη ακοή και αντίληψη(aniothable)...
Και περνάνε χρόνια ολόκληρα και συνειδητοποιείς ότι τα όσα είχες ως δεδομένα σου ανατρέπονται...Και όλη σου η ζωή έρχεται τούμπα από κάποιον με νορμάλ ακοή που θα σε διορθώσει-προσγειώσει και θα σου πει ότι ξέρεις,αυτό που τραγουδάς είναι λάθος....χελλουυυυυυυ!
(Για λόγους διακριτικότητας δε θα αποκαλύψουμε ποιος άκουσε τι γιατί αλλιώς θα γίνουμε ρόμπαααα)

Ιδού τα πασίγνωστα άσματα και οι παρερμηνείες τους από μερικούς απρόσεκτους....:

"Αν μου τηλεφωνούσες θάνατος η φωνή σου..."
"Αν μου τηλεφωνούσες θα 'ταν ΤΟΣΤ η φωνή σου..."
"Γίνετε μικροί φιλόσοφοι..."(από το βασιλιά των λιονταριών)
"Γίνε pedigree σκυλοτροφή!!!"(αυτό θα πει όνειρο ζωής....)
"Θέλω να μαζέψετε μέχρι και τον τελευταίο κόκκο ριζιού..."(Μουλάν)
"Θέλω να μαζέψετε μέχρι και τον τελευταίο ΚΟΚΟΡΙΣ ΓΙΟΥ" (η γνωστή σε όλους μας φυλή Κοκορις Γιου-πώς λέμε οι Σιου....)
"Όπου αναβοσβήνει σαν θλιμμένο πάλσαρ..."
"Όπου αναβοσβήνει σαν ΓΛΥΜΜΕΝΟ ΜΠΑΛΣΑ...."(μπάλσα:υλικό για μακέτες) (μας έχει καταστρέψει αυτή η σχολή...)
"Σε μπαρ και σε μοτέλ, σε λεωφόρους, σε πεζοδρόμια..."
"Σε ΒΑΡΚΕΣ ΜΕ ΜΟΤΕΡ, ΣΕ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ, σε πεζοδρόμια..." (αυτό θα πει εξονυχιστικό ψάξιμο...)
"Ιn your head zombie..."
"In your hair ah ah ehhhhh..." (αϊντααααα)
"Πάρ΄το φεγγάρι και κάντο βέρα μου..."
"Πάρ΄το φεγγάρι και κάντο ΠΕΡΑ μου..."(έλα κάνε πιο κειιιιι)
"Μετά μας πήγε αριστερά...."
"ΜΕ ΤΑ ΜΑΣΤΙΓΙΑ αριστερά..."(kinky...)
"Eίμαι καλάμι, γέρνω, δε σπάω...."
"Είμαι ΚΑΛΑ,ΜΗ ΓΕΡΝΩ,δεν σπάω...."(ντεν γκέρνει καλάμι,ντεν σπάει...)
"Κάθε κάμαρα κελί..."
"Κάθε ΚΑΜΑ ΑΡΑ κελί..."(προφανώς κελί,τι άλλο??)
"Άπονα σε λεηλάτησα..."
"Άπονα σε ΛΕΕΙ ΛΑΤΙΣΣΑ...."(εγώ σ' αγάπησα και συ είσαι λάτισσα...!)
"Το καλύτερο δώρο είναι που πάλι..."
"Το καλύτερο δώρο έιναι ΜΠΟΥΚΑΛΙ..."(εμείς οι ανωνυμοι αλκοολικοί αρχιτέκτονες συμφωνούμε...)
"Ποιος σου έκλεψε ας ξέραμε τη χαρά σου..."
"Ποιος σου έκλεψε ΣΦΑΙΡΑ ΜΕ τη χαρά σου..."(Ηarry Potter has come to Howguards)
"Με βιολί σαντουροβιόλι"
"Με βιολί ΣΑΝ ΤΟΥ ΡΟΒΙΟΛΗ..."(ποιος είναι ρε παιδιά αυτός ο Ροβιόλης...????)
"Καλέ μου φίλε Γιώργο Θαλάσση..."
"Καλέ μου φίλε Γιώργο-ΘΑΝΑΣΗ...."(Γιώργο,Θανάση,Πέτρο,Γιάννη...πώς σκατά σε λένε???)
"Θέλει κι οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους...."
"Θέλει κι Η ΖΩΝΤΑΝΙΝΑ ΠΙΝΟΥΝ το αίμα τους...."(βαμπίρ αυτή η Ζωντανίνα...)
"Κορόιδο Μουσολίνι...."
"Κορόιδο ΜΟΥ ΣΟΛΙΝΙ...."(Tι Σολίνι τι Μουσολίνι....)
"Thanks for making me a fighter..."
"Thanks for making me a SPIDER...."(O spiderman σε νέες περιπέτειες....)
"Ατίθασα νιάτα..."
"ΑΤΙΘΑ ΣΑΝΙΑΤΑ..."(ουδέν σχόλιο)
"Αφού υπάρχει θεία δίκη...."
"Αφού υπάρχει ΔΙΑΘΗΚΗ..."(κανονίστε την πορεία σας....)
"Με τον καπετανάκη που χει ντούγκλα στο μουστάκι...."
"Με τον καπετανάκη που χει ΜΠΟΥΚΛΑ ΣΤΟ ΜΟΥΣΤΑΚΙ...."(περμανάντ και στο μουστάκι σας!!)
"Μηχανικό Μυτηληνιό...."
"ΜΗΧΑΝ ΟΙ ΚΟΜΒΟΙ ΤΗ ΛΙΝΙΩ..."(Βρε τη Λινιώ....)

Εντάξει λοιπόν, φτάνει....Όχι, πραγματικά, ποιος δεν άκουγε τον Ροβιόλη???????????????

Ο,τι θυμόμαστε χαιρόμαστε

Ναι ναι..Σας έχουμε πρήξει με αυτό το θέμα αλλά
1)εχει μεγάλη επιτυχία
2)είναι το αγαπημένο μας
3)κατά βάθος είμαστε χαζογκόμενες

Ηρωίδες Disney λοιπόν πάλι(ξανθιώτικο καρναβάλι) και εδώ θα βάζετε την αιτιολόγησή σας για την ψηφοφορία!Γιατί αλλιώς....θα χρησιμοποιήσουμε στιγνή βία.(σοβαρα)
Αυτη η σοβαροτητα θα μας φαει Μαιρη.Παιδια η Μαιρη εχει φαει πολλα παιδακια στο παρελθον για αυτο το νου σαςςςςςςς....(Νεφελη ειπε)

Εδώ θα γράψουμε τη δική μας αιτιολόγηση για την προτίμησή μας..

Νεφ-Νεφ:Είμαι ανάμεσα σε τρεις....Μπελ,Μουλάν και Ποκαχόντας....Είναι κ οι τρεις παλικάρια(σιγά μην είναι κ νεράιδες...),δυναμικές,ανεξάρτητες κ δεν σκέφτονται μόνο το γάμο....Κανονικά θα επέλεγα την Ποκαχόντας γιατί έχω κ ένα άλφα παρελθόν μαζί της(λοβ λοβ) αλλα πρόσφατα ανακάλυψα ότι η γυναίκα της ζωής μου είναι άλλη....Επειδή λοιπόν ήταν τελείως αλτρουίστρια κ ανιδιοτελής(και διπλάρωσε κ τον καλύτερο γκόμενο) κ ήταν κ δημιουργική,εφευρετική,ανεξάρτητη,αστεια(την αγαπωωωω) επιλέγω τη...............................................Mulan!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Κ παρακαλώ πολύ τις συμπλογκίτισσες μου να με αφήσουν να βάλω την υπέρτατη φωτο της που φουσκώνει τα μάγουλα....ΤΕΛΟΣ!

Μαιρmaid:Καταρχάς δεν είχε η Μουλάν τον καλύτερο γκόμενο αλλά η δικιά μου αγαπημένη ηρωίδα...(γυναίκες...)Νικήτρια λοιπόν για μένα είναι η Μπελ!!! Αρχικά την ήξερε όλη η πόλη γιατί διάβαζε πολλά βιβλία και ήταν "περίεργη" και διαφορετική.Επίσης δεν ήθελε να παντρευτεί τον ποζερά τον Γκαστόν..Βοηθούσε τον πατέρα της και για αυτόν θυσιάστηκε και έμεινε στον πύργο. (παιδια ένα δάκρυ κυλάει από τα μάτια της Μαίρης...). Κοιτούσε τον εσωτερικό κόσμο των ανθρώπων και όχι την εμφάνισή τους..(άλλο που κλασσική γυναίκα κόλλησε στον μπρουτάλ γκόμενο!!).Στο τέλος όμως ανταμείφθηκε με ένα πολύ καλό γκομενάκι.. Τελευταίο και καλύτερο!Το καλύτερο δώρο που μπορείς να της κάνεις είναι μια βιβλιοθήκη-δωμάτιο(θέλω και εγωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω).Αυτά λοιπόν.Θέλετε και άλλα?????

Δεν θέλουμε να σας επηρεάσουμε με τα δικά μας(αλλά ή Μουλαν ή Μπελ ψηφίστε...!)
Επίσης θέλουμε σχόλιο για τα γκομενάκια τους.Εσείς ποιον προτιμάτε ωρέ?

Διαλειμμα....

Μιας και εχουμε πηξει με την εξεταστικη και διαβαααααζουμε συνεχεια,οπως καταλαβαινετε δεν εχουμε και πολυ χρονο για νεα post...Ειπα λοιπον να κανουμε ενα διαλειμμα και να ανεβασω 2 ωραιες ταινιουλες μικρου μηκους,που ηταν υποψηφιες για Οσκαρ κινουμενων σχεδιων,η πρωτη μαλιστα το κερδισε χτες.Χαρειτε τις λοιπον και θα επανελθουμε με νεες κριτικες συντομα...

La maison en petits cubes

(του Kunio Kato)

Ενας ηλικιωμενος ανθρωπος,ζει σε μια πολη που συνεχως πλημμυριζει,και ετσι επεκτεινει ολη την ωρα το σπιτι του προς τα πανω,για να αποφυγει την πλημμυρα,χτιζοντας πανω στο παλιο.Καποια στιγμη χανει ενα αγαπημενο του αντικειμενο και αναγκαζεται να βουτηξει στα κατω πατωματα του σπιτιου του,που εχουν πλημμυρισει.Εκει ανακαλυπτει παλιες αναμνησεις και αρχιζει να νοσταλγει το παρελθον...Πολυ ομορφα χρωματα ,συγκινητικη μουσικη και ωραιο νοημα,παρα τα 12 λεπτα της....

/* Επειδη την εχουν αφαιρεσει απο youtube καθως και απο αλλα site - λογω πνευματικων δικαιωματων κλπ κλπ - δειτε τη απο αυτο το link http://www.imeem.com/people/MI0QZDy/video/RtiT52DK/kunio-kato-la-maison-en-petits-cubes-shortfilm-video/οσο προλαβαινετε!!!! */

Lavatory - Lovestory

(του Konstantin Bronzit)

Πολυ απλο κινουμενο και με χρωμα εκει που χρειαζεται μονο...Μια γυναικα που δουλευει σε δημοσιες τουαλετες,και εχει βαρεθει τη ρουτινα της ζωης της,ψαχνει απελπισμενα την αγαπη.Μεσα απο διαφορα αστεια σκηνικα,αποφασιζει καποια στιγμη να ανακαλυψει ποιος ειναι αυτος που της αφηνει καθημερινα λουλουδια αντι για tip...




CU soon......

Τhe wind that shakes the barley(ο άνεμος χορεύει το κριθάρι)

σκηνοθέτης:Ken Loach


σεναριογράφος(γιατί πολύ υποτιμάται ο ρόλος του σεναριογράφου και το θεωρώ λάθος):Paul Laverty

Η ταινιά αναφέρεται στον πόλεμο μεταξύ Αγγλίας και Ιρλανδίας κάπου γύρω στο 1916.Αιτία του πολέμου είναι το γεγονός ότι η Αγγλία αυθαίρετα θεωρεί το ιρλανδικό έδαφος κτήση της και η Ιρλανδία φυσικά μάχεται για την ανεξαρτησία της.


Θ α γράψω σκόρπιες σκέψεις σχετικά με το τι μου άρεσε στην ταινία,την οποία συνιστώ ανεπιφύλακτα,για να μη μου βγει πάλι κανά σεντόνι....


Καταρχάς βρήκα πολύ ενδιαφέροντα τον τίτλο και τον τρόπο που συνδέεται με την ταινία μέσα από ένα παραδοσιακό ιρλανδικό τραγούδι που ακούγεται στην ταινία όταν κηδεύεται ένας Ιρλανδός αγωνιστης.Είχαμε και μια συζήτηση με τη Μαίρη αν εννοεί ότι ο άνεμος χορεύει με το κριθάρι η ο ίδιος χορεύει το κριθάρι(στη δεύτερη περίπτωση ο άνεμος έχει πιο κυρίαρχο ρόλο).


Μου άρεσε επίσης η αντίθεση που γινόταν στις σκηνές της μάχης ανάμεσα στα καταπράσινα ιρλανδικά λιβάδια που με γέμιζαν με κάτι θετικό,όμορφο,αισιόδοξο και τη φρίκη του πολέμου,την ασχήμια,τη μαυρίλα.


Όπως και σε άλλες ταινίες έτσι κ σε αυτήν εκτίμησα την επιλογή του σκηνοθέτη να κρατήσει μια ρεαλιστική στάση απέναντι στον πόλεμο αυτό-ίσως υποκειμενική;-δεν ξέρω.Πάντως δεν υπηρχαν ωραιοποιήσεις που συνήθως καταστρέφουν την ένταση των σκηνων.Προέβαλε τη διαφθορά των αγωνιστων ,την αλλοτρίωση του χαρακτήρα τους στη διάρκεια του πολέμου καθώς αναγκάζονταν να κάνουν πράγματα φρικτά ακόμα και σε συμπατριώτες τους,τη βία,το ξεπούλημα του μισού ιρλανδικού στρατού στους όρους "εκεχειρίας" που αποφάσισε η Αγγλία διατηρώντας την ισορροπία,χωρις να αφήνει την ταινία να γέρνει προς μια κατεύθυνση.


Όσο για το τέλος,το βρήκα αρκετά εμπνευσμένο και μου άρεσε το γεγονός ότι αποδείκνυε την εφημερότητα των πραγμάτων και που ήταν ειρωνικό και ταίριαζε απόλυτα από αυτή την άποψη με την υπόλοιπη τανία.


Δεν θα επεκταθώ περαιτέρω,μόνο να γράψω και ένα αρητικό ότι δεν είχαν καλό φωτισμο αρκετές σκηνές με αποτέλεσμα να δυσκολεύεσαι να ξεχωρίζεις ποιοι ήρωες συμμετείχαν.Και δεν νομίζω ότι εξυπηρετούσε κάτι στις σκηνές αυτές η τεχνική....Εκνευριστικοοοοο!

Τι αφησαν πίσω τους..

Βαρέθηκα πια να σχολιάζω λεπτομερώς μόνο μία ταινία...Είναι κουραστικό
Χμμμ.Ψέματα, απλά ψάχνω δικαιολογίες για να κάνω την ανάρτηση μου.

Λεω να ασχοληθώ με λεπτομέρειες, με ταινίες που είδα παλιά και δε θυμάμαι να σχολιάσω εκτενέστερα, που μου άφησαν κάτι να θυμάμαι.
Πάμε λοιπόν..

Το soundtrack απο το Ρεμπέτικο

Η μουσική και τα τελευταία λεπτά στον τελευταίο των Μοϊκανών

Η ερμηνεία της Marion Cotillard στο Ζωή σαν τριαντάφυλλο

Η καλή σκηνοθεσία του Quentin Tarantino στο Pulp Fiction

Όλο το Goodbye Lenin

Η ευτυχία και η ευγνωμοσύνη που νοιώθεις μετά το Κυνήγι της ευτυχίας και το All the invisible children

Η εκφραστικότητα των τοπίων, των προσώπων και των δέντρων στη Φλάνδρα

Η αδικία που νοιώθεις στο Little miss sunshine όταν ο έφηβος μαθαίνει ότι έχει αχρωματοψία και δε μπορεί να ακολουθήσει το όνειρό του

Οι τρελλές σκηνές στην Κακή εκπαίδευση και το σοκ που μου προκάλεσαν

Οι συνέπειες των πράξεων και οι ανεξέλεγκτες καταστάσεις στο Κύμα

Το seize the day απο τον κύκλο των χαμένων ποιητών

Η ατάκα του Toy story : Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα!

Το τραγούδι στο Βιβλίο της ζούγκλας : Να ζεις με λίγα πράγματα απλά της φύσης θαύματα

Αυτά τα ολίγα λοιπόν!Υπήρχαν και άλλες ταινίες αλλα θυμόμουν περισσότερα για μια καλύτερη ανάρτηση...Οπότε περιμένω σχολιάκια για αυτές τις ταινίες ή για δικά σας απομεινάρια από ταινίες...

Που παει ο παλιος ο χρονος;

Αφου ξεκουραστηκαμε(παραξεκουραστηκαμε θα ελεγα),βγηκαμε,γιορτασαμε και ηπιαμε τον αμπακο,επιστρεφουμε δυναμικα!!!!Το ξερουμε,σας λειψαμε παρα πολυ αλλα εδω ειμαστε και παλι βρε,μην ανησυχειτε!!!Και ναι λοιπον,παει ο παλιος ο χρονος (στο καλο να παει το παλιοδισεκτο) και μπηκε το 2009!!!!!Οχι και πολυ καλα αν κρινουμε απο τον πολεμο που ξεκινησε,τα επεισοδια που συνεχιζονται και διαφορα αλλα γεγονοτα αλλα επειδη δυστυχως ποτε δε θα σταματησουν να συμβαινουν τετοια,εμεις πρεπει να κοιταζουμε μπροστα...Ως αισιοδοξο ατομο λοιπον θα ευχηθω ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ,γεματη δημιουργικοτητα,υγεια πανω απ'ολα,πολλες νεες εμπειριες,θετικη σκεψη και αγαπη...Α,και κανα μαθημα περασμενο οπως μου ευχηθηκε πολυ σωστα η συν-μπλογκερ Μαιρη!!!Να περασουμε πολυ καλα λοιπον και φετος,χωρις στεναχωριες-οσο μπορουμε τουλαχιστον- και παντα με χαμογελο...Εμεις,θα προσπαθησουμε και τη νεα χρονια,να σας μεταδωσουμε λιγη απο την κουλτουρα και την ποιοτητα μας(...) και να σας προτεινουμε ωραιες και διαφορετικες ταινιες...Ευχομαι οι χιλιαδες αναγνωστες μας να γινουν ακομα πιο πολλοι και να κανουν πολλα σχολια(για να χουμε και τιποτα να συζηταμε εδω περα οχι τιποτα αλλο)...Κ Α Λ Η Χ Ρ Ο Ν Ι Α !!!!!

Das Experiment

Πραγματικα γεγονοτα:

Το 1971,στο πανεπιστημιο Στανφορντ,ο καθηγητης ψυχολογιας Philip Zimbardo αποφασιζει να κανει ενα πειραμα για να μελετησει την ανθρωπινη συμπεριφορα μεσα στη φυλακη.Επιλεγονται 20 φοιτητες-αφου τους εγιναν τεστ οτι ειναι υγιεις και σωματικα και ψυχικα- και μετα απο κληρωση καποιοι αναλαμβανουν το ρολο κρατουμενων και οι υπολοιποι το ρολο των δεσμοφυλακων.Το πειραμα εγινε σε πραγματικες συνθηκες φυλακης,με πραγματικα κελια ενω οι δεσμοφυλακες ειχαν κανονικο εξοπλισμο,με γκλομπ και αεροβολα οπλα.Οι δεσμοφυλακες οριζουν κανονες και το πειραμα ξεκιναει.Δυστυχως,μετα απο 6 μερες το πειραμα σταματαει(ενω η προγραμματισμενη διαρκεια του ηταν 2 βδομαδες) καθως παρατηρηθηκαν φαινομενα βιας και σαδισμου προς τους φυλακισμενους (δε τους αφηναν να κοιμουνται σε στρωματα,τους εγδυναν και τους εξευτελιζαν,τους χτυπουσαν). Δυο φοιτητες μαλιστα,μη μπορωντας την πιεση ειχαν αποχωρησει απο το πειραμα και ενας αλλος νοσηλευτηκε στο νοσοκομειο με ψυχολογικα προβληματα.Το πειραμα τελειωσε νωρις και μαλιστα κριθηκε ανηθικο και αντιεπιστημονικο,γιατι οι φοιτητες ειχαν παρει πολυ σοβαρα το "ρολο" τους και μαλιστα ειχαν αναπτυξει βιαιες τασεις που δεν ειχαν πριν.Οπως παρατηρηθηκε,οι περισσοτεροι δεσμοφυλακες "στεναχωρηθηκαν" που τελειωσε το πειραμα νωριτερα ενω το 1/3 περιπου,ανεπτυξε "γνησιες σαδιστικες τασεις".

Η ταινια:

Η ταινια λοιπον,ειναι βασισμενη σε αυτο το γεγονος,λιγο παραλλαγμενο βεβαια.Το πειραμα γινεται με χρηματικο επαθλο 4000 δολλαρια και παρακολουθειτε απο τους υπευθυνους 24 ωρες το 24ωρο.Ενω ομως ξεκιναει χαλαρα και σαν παιχνιδι απο ολους,γρηγορα χανεται η αισθηση της πραγματικοτητας και ολοι μπαινουν στην ψυχολογια των "ρολων" τους.Οι δεσμοφυλακες αρχιζουν να φερονται βιαια στους κρατουμενους για να τους ταπεινωσουν και να δειξουν ποιος εχει το πανω χερι.Φτανουν σε σημειο μαλιστα να δειρουν και να φυλακισουν εναν "δικο τους",γιατι προσπαθησε να βοηθησε εναν κρατουμενο να επικοινωνησει με τον εξω κοσμο και συλλαμβανουν και μια υπευθυνη του πειραματος,η οποια βλεποντας οτι η κατασταση ειχε ξεφυγει απο τη 2η μερα κιολας,ηθελε να βαλει ενα τελος.Εχουν ξεχασει πλεον οτι ολα ειναι μερος πειραματος και εχουν μπει τελειως σε αλλη ψυχολογια.Οι κρατουμενοι μαλιστα αρχιζουν να φοβουνται πραγματικα τους φυλακες,να παθαινουν κρισεις πανικου ενω καποιοι προσπαθουν ανεπιτυχως να φυγουν απο το πειραμα.Η κατασταση βγαινει εκτος ελεγχου και πια φαινεται οτι τιποτα δε μπορει να τη σταματησει,ουτε καν οι υπεθυνοι που παρακολουθουν αμετοχοι το πειραμα να διαλυεται μπροστα στα ματια τους.Ολα τα ανθρωπινα δικαιωματα καταπατουνται και καθε ιχνος ηθικης και αξιοπρεπειας χανεται μεσα σε δευτερολεπτα.Συγκλονιστικος ο πρωταγωνιστης,ο ταξιτζης-"κρατουμενος" Ταρεκ,ο οποιος προσπαθει να πεισει τον εαυτο του οτι ολα ειναι ενα πειραμα,αλλα δε μπορει να το καταφερει και συνεχιζει να αντιδρα οπως καθε κρατουμενος θα αντιδρουσε δεχομενος τετοια βια.Οι συμμετεχοντες μαλιστα εχουν μπει τοσο πολυ μεσα στο "ρολο" τους που οταν η υπευθυνη του πειραματος τους εξηγει οτι ολα ειναι ενα παιχνιδι,το οποιο μπορει να σταματησει ανα πασα στιγμη,κανενας δε την καταλαβαινει και συνεχιζουν να φερονται ολοι σαν να ηταν ολα πραγματικοτητα,στρεφομενοι μαλιστα και εναντιον της.Το συγκεκριμενο πειραμα ομως ληγει με πολυ πιο βιαιο τροπο απ'οτι το πραγματικο....



Μια πολυ ενδιαφερουσα ταινια,αφου δειχνει τις προεκτασεις που μπορει να παρει ενα οποιοδηποτε ψυχολογικο πειραμα.Μπορει στην αρχη να ξεκινησει με διαθεση παιχνιδιου,αλλα πολλες φορες καταληγει πολου ασχημα,με θυματα τους ιδιους τους συμμετεχοντες.Ο ανθρωπος αναπτυσσει αλλα ενστικτα και αλλες συμπεριφορες οταν στερειται η ελευθερια του ή παρακολουθειται 24 ωρες το 24ωρο(καλη ωρα οπως γινεται με τα ριαλιτι τυπου Big Brother κλπ).Προσαρμοζεται σε οποιες συνθηκες τον βαλεις να ζησει και μαθαινει να επιβιωνει συμφωνα μ'αυτες.Βλεπουμε οτι πλεον οι ανθρωποι εχουν ξεχασει την πραγματικη τους ζωη και εχουν ταυτιστει με τους ρολους τους: οι μεν φυλακες εχουν ενθουσιαστει με την εξουσια που εχουν και χρησιμοποιουν βια για να επιβληθουν,αδιαφορωντας για το αν ξεπερνουν τα ορια και οι δε κρατουμενοι ενω αρχικα κοροιδευουν τους φυλακες,αρνουνται να υπακουσουν σε κανονες και το διασκεδαζουν,τελικα καταληγουν να τους φοβουνται,να τους υπακουουν τυφλα και να τρελαινονται απο ολη τη ψυχολογικη πιεση.Η ταινια μαλιστα σχολιαζει εμμεσα και το ναζιστικο καθεστως,που χρησιμοποιουσε παρομοιες τακτικες για να φοβιζει το λαο και να τον κρατα σε καταστολη...


Σκηνοθετης ο Ολιβιε Χερσμπιγκελ (η ταινια ειναι γερμανικη) ενω αν θελετε να μαθετε περισσοτερ για το πραγματικο πειραμα μπειτε εδω http://en.wikipedia.org/wiki/Stanford_prison_experiment......