Διαλειμμα....

Μιας και εχουμε πηξει με την εξεταστικη και διαβαααααζουμε συνεχεια,οπως καταλαβαινετε δεν εχουμε και πολυ χρονο για νεα post...Ειπα λοιπον να κανουμε ενα διαλειμμα και να ανεβασω 2 ωραιες ταινιουλες μικρου μηκους,που ηταν υποψηφιες για Οσκαρ κινουμενων σχεδιων,η πρωτη μαλιστα το κερδισε χτες.Χαρειτε τις λοιπον και θα επανελθουμε με νεες κριτικες συντομα...

La maison en petits cubes

(του Kunio Kato)

Ενας ηλικιωμενος ανθρωπος,ζει σε μια πολη που συνεχως πλημμυριζει,και ετσι επεκτεινει ολη την ωρα το σπιτι του προς τα πανω,για να αποφυγει την πλημμυρα,χτιζοντας πανω στο παλιο.Καποια στιγμη χανει ενα αγαπημενο του αντικειμενο και αναγκαζεται να βουτηξει στα κατω πατωματα του σπιτιου του,που εχουν πλημμυρισει.Εκει ανακαλυπτει παλιες αναμνησεις και αρχιζει να νοσταλγει το παρελθον...Πολυ ομορφα χρωματα ,συγκινητικη μουσικη και ωραιο νοημα,παρα τα 12 λεπτα της....

/* Επειδη την εχουν αφαιρεσει απο youtube καθως και απο αλλα site - λογω πνευματικων δικαιωματων κλπ κλπ - δειτε τη απο αυτο το link http://www.imeem.com/people/MI0QZDy/video/RtiT52DK/kunio-kato-la-maison-en-petits-cubes-shortfilm-video/οσο προλαβαινετε!!!! */

Lavatory - Lovestory

(του Konstantin Bronzit)

Πολυ απλο κινουμενο και με χρωμα εκει που χρειαζεται μονο...Μια γυναικα που δουλευει σε δημοσιες τουαλετες,και εχει βαρεθει τη ρουτινα της ζωης της,ψαχνει απελπισμενα την αγαπη.Μεσα απο διαφορα αστεια σκηνικα,αποφασιζει καποια στιγμη να ανακαλυψει ποιος ειναι αυτος που της αφηνει καθημερινα λουλουδια αντι για tip...




CU soon......

Τhe wind that shakes the barley(ο άνεμος χορεύει το κριθάρι)

σκηνοθέτης:Ken Loach


σεναριογράφος(γιατί πολύ υποτιμάται ο ρόλος του σεναριογράφου και το θεωρώ λάθος):Paul Laverty

Η ταινιά αναφέρεται στον πόλεμο μεταξύ Αγγλίας και Ιρλανδίας κάπου γύρω στο 1916.Αιτία του πολέμου είναι το γεγονός ότι η Αγγλία αυθαίρετα θεωρεί το ιρλανδικό έδαφος κτήση της και η Ιρλανδία φυσικά μάχεται για την ανεξαρτησία της.


Θ α γράψω σκόρπιες σκέψεις σχετικά με το τι μου άρεσε στην ταινία,την οποία συνιστώ ανεπιφύλακτα,για να μη μου βγει πάλι κανά σεντόνι....


Καταρχάς βρήκα πολύ ενδιαφέροντα τον τίτλο και τον τρόπο που συνδέεται με την ταινία μέσα από ένα παραδοσιακό ιρλανδικό τραγούδι που ακούγεται στην ταινία όταν κηδεύεται ένας Ιρλανδός αγωνιστης.Είχαμε και μια συζήτηση με τη Μαίρη αν εννοεί ότι ο άνεμος χορεύει με το κριθάρι η ο ίδιος χορεύει το κριθάρι(στη δεύτερη περίπτωση ο άνεμος έχει πιο κυρίαρχο ρόλο).


Μου άρεσε επίσης η αντίθεση που γινόταν στις σκηνές της μάχης ανάμεσα στα καταπράσινα ιρλανδικά λιβάδια που με γέμιζαν με κάτι θετικό,όμορφο,αισιόδοξο και τη φρίκη του πολέμου,την ασχήμια,τη μαυρίλα.


Όπως και σε άλλες ταινίες έτσι κ σε αυτήν εκτίμησα την επιλογή του σκηνοθέτη να κρατήσει μια ρεαλιστική στάση απέναντι στον πόλεμο αυτό-ίσως υποκειμενική;-δεν ξέρω.Πάντως δεν υπηρχαν ωραιοποιήσεις που συνήθως καταστρέφουν την ένταση των σκηνων.Προέβαλε τη διαφθορά των αγωνιστων ,την αλλοτρίωση του χαρακτήρα τους στη διάρκεια του πολέμου καθώς αναγκάζονταν να κάνουν πράγματα φρικτά ακόμα και σε συμπατριώτες τους,τη βία,το ξεπούλημα του μισού ιρλανδικού στρατού στους όρους "εκεχειρίας" που αποφάσισε η Αγγλία διατηρώντας την ισορροπία,χωρις να αφήνει την ταινία να γέρνει προς μια κατεύθυνση.


Όσο για το τέλος,το βρήκα αρκετά εμπνευσμένο και μου άρεσε το γεγονός ότι αποδείκνυε την εφημερότητα των πραγμάτων και που ήταν ειρωνικό και ταίριαζε απόλυτα από αυτή την άποψη με την υπόλοιπη τανία.


Δεν θα επεκταθώ περαιτέρω,μόνο να γράψω και ένα αρητικό ότι δεν είχαν καλό φωτισμο αρκετές σκηνές με αποτέλεσμα να δυσκολεύεσαι να ξεχωρίζεις ποιοι ήρωες συμμετείχαν.Και δεν νομίζω ότι εξυπηρετούσε κάτι στις σκηνές αυτές η τεχνική....Εκνευριστικοοοοο!

Τι αφησαν πίσω τους..

Βαρέθηκα πια να σχολιάζω λεπτομερώς μόνο μία ταινία...Είναι κουραστικό
Χμμμ.Ψέματα, απλά ψάχνω δικαιολογίες για να κάνω την ανάρτηση μου.

Λεω να ασχοληθώ με λεπτομέρειες, με ταινίες που είδα παλιά και δε θυμάμαι να σχολιάσω εκτενέστερα, που μου άφησαν κάτι να θυμάμαι.
Πάμε λοιπόν..

Το soundtrack απο το Ρεμπέτικο

Η μουσική και τα τελευταία λεπτά στον τελευταίο των Μοϊκανών

Η ερμηνεία της Marion Cotillard στο Ζωή σαν τριαντάφυλλο

Η καλή σκηνοθεσία του Quentin Tarantino στο Pulp Fiction

Όλο το Goodbye Lenin

Η ευτυχία και η ευγνωμοσύνη που νοιώθεις μετά το Κυνήγι της ευτυχίας και το All the invisible children

Η εκφραστικότητα των τοπίων, των προσώπων και των δέντρων στη Φλάνδρα

Η αδικία που νοιώθεις στο Little miss sunshine όταν ο έφηβος μαθαίνει ότι έχει αχρωματοψία και δε μπορεί να ακολουθήσει το όνειρό του

Οι τρελλές σκηνές στην Κακή εκπαίδευση και το σοκ που μου προκάλεσαν

Οι συνέπειες των πράξεων και οι ανεξέλεγκτες καταστάσεις στο Κύμα

Το seize the day απο τον κύκλο των χαμένων ποιητών

Η ατάκα του Toy story : Στο άπειρο και ακόμα παραπέρα!

Το τραγούδι στο Βιβλίο της ζούγκλας : Να ζεις με λίγα πράγματα απλά της φύσης θαύματα

Αυτά τα ολίγα λοιπόν!Υπήρχαν και άλλες ταινίες αλλα θυμόμουν περισσότερα για μια καλύτερη ανάρτηση...Οπότε περιμένω σχολιάκια για αυτές τις ταινίες ή για δικά σας απομεινάρια από ταινίες...

Που παει ο παλιος ο χρονος;

Αφου ξεκουραστηκαμε(παραξεκουραστηκαμε θα ελεγα),βγηκαμε,γιορτασαμε και ηπιαμε τον αμπακο,επιστρεφουμε δυναμικα!!!!Το ξερουμε,σας λειψαμε παρα πολυ αλλα εδω ειμαστε και παλι βρε,μην ανησυχειτε!!!Και ναι λοιπον,παει ο παλιος ο χρονος (στο καλο να παει το παλιοδισεκτο) και μπηκε το 2009!!!!!Οχι και πολυ καλα αν κρινουμε απο τον πολεμο που ξεκινησε,τα επεισοδια που συνεχιζονται και διαφορα αλλα γεγονοτα αλλα επειδη δυστυχως ποτε δε θα σταματησουν να συμβαινουν τετοια,εμεις πρεπει να κοιταζουμε μπροστα...Ως αισιοδοξο ατομο λοιπον θα ευχηθω ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ,γεματη δημιουργικοτητα,υγεια πανω απ'ολα,πολλες νεες εμπειριες,θετικη σκεψη και αγαπη...Α,και κανα μαθημα περασμενο οπως μου ευχηθηκε πολυ σωστα η συν-μπλογκερ Μαιρη!!!Να περασουμε πολυ καλα λοιπον και φετος,χωρις στεναχωριες-οσο μπορουμε τουλαχιστον- και παντα με χαμογελο...Εμεις,θα προσπαθησουμε και τη νεα χρονια,να σας μεταδωσουμε λιγη απο την κουλτουρα και την ποιοτητα μας(...) και να σας προτεινουμε ωραιες και διαφορετικες ταινιες...Ευχομαι οι χιλιαδες αναγνωστες μας να γινουν ακομα πιο πολλοι και να κανουν πολλα σχολια(για να χουμε και τιποτα να συζηταμε εδω περα οχι τιποτα αλλο)...Κ Α Λ Η Χ Ρ Ο Ν Ι Α !!!!!

Das Experiment

Πραγματικα γεγονοτα:

Το 1971,στο πανεπιστημιο Στανφορντ,ο καθηγητης ψυχολογιας Philip Zimbardo αποφασιζει να κανει ενα πειραμα για να μελετησει την ανθρωπινη συμπεριφορα μεσα στη φυλακη.Επιλεγονται 20 φοιτητες-αφου τους εγιναν τεστ οτι ειναι υγιεις και σωματικα και ψυχικα- και μετα απο κληρωση καποιοι αναλαμβανουν το ρολο κρατουμενων και οι υπολοιποι το ρολο των δεσμοφυλακων.Το πειραμα εγινε σε πραγματικες συνθηκες φυλακης,με πραγματικα κελια ενω οι δεσμοφυλακες ειχαν κανονικο εξοπλισμο,με γκλομπ και αεροβολα οπλα.Οι δεσμοφυλακες οριζουν κανονες και το πειραμα ξεκιναει.Δυστυχως,μετα απο 6 μερες το πειραμα σταματαει(ενω η προγραμματισμενη διαρκεια του ηταν 2 βδομαδες) καθως παρατηρηθηκαν φαινομενα βιας και σαδισμου προς τους φυλακισμενους (δε τους αφηναν να κοιμουνται σε στρωματα,τους εγδυναν και τους εξευτελιζαν,τους χτυπουσαν). Δυο φοιτητες μαλιστα,μη μπορωντας την πιεση ειχαν αποχωρησει απο το πειραμα και ενας αλλος νοσηλευτηκε στο νοσοκομειο με ψυχολογικα προβληματα.Το πειραμα τελειωσε νωρις και μαλιστα κριθηκε ανηθικο και αντιεπιστημονικο,γιατι οι φοιτητες ειχαν παρει πολυ σοβαρα το "ρολο" τους και μαλιστα ειχαν αναπτυξει βιαιες τασεις που δεν ειχαν πριν.Οπως παρατηρηθηκε,οι περισσοτεροι δεσμοφυλακες "στεναχωρηθηκαν" που τελειωσε το πειραμα νωριτερα ενω το 1/3 περιπου,ανεπτυξε "γνησιες σαδιστικες τασεις".

Η ταινια:

Η ταινια λοιπον,ειναι βασισμενη σε αυτο το γεγονος,λιγο παραλλαγμενο βεβαια.Το πειραμα γινεται με χρηματικο επαθλο 4000 δολλαρια και παρακολουθειτε απο τους υπευθυνους 24 ωρες το 24ωρο.Ενω ομως ξεκιναει χαλαρα και σαν παιχνιδι απο ολους,γρηγορα χανεται η αισθηση της πραγματικοτητας και ολοι μπαινουν στην ψυχολογια των "ρολων" τους.Οι δεσμοφυλακες αρχιζουν να φερονται βιαια στους κρατουμενους για να τους ταπεινωσουν και να δειξουν ποιος εχει το πανω χερι.Φτανουν σε σημειο μαλιστα να δειρουν και να φυλακισουν εναν "δικο τους",γιατι προσπαθησε να βοηθησε εναν κρατουμενο να επικοινωνησει με τον εξω κοσμο και συλλαμβανουν και μια υπευθυνη του πειραματος,η οποια βλεποντας οτι η κατασταση ειχε ξεφυγει απο τη 2η μερα κιολας,ηθελε να βαλει ενα τελος.Εχουν ξεχασει πλεον οτι ολα ειναι μερος πειραματος και εχουν μπει τελειως σε αλλη ψυχολογια.Οι κρατουμενοι μαλιστα αρχιζουν να φοβουνται πραγματικα τους φυλακες,να παθαινουν κρισεις πανικου ενω καποιοι προσπαθουν ανεπιτυχως να φυγουν απο το πειραμα.Η κατασταση βγαινει εκτος ελεγχου και πια φαινεται οτι τιποτα δε μπορει να τη σταματησει,ουτε καν οι υπεθυνοι που παρακολουθουν αμετοχοι το πειραμα να διαλυεται μπροστα στα ματια τους.Ολα τα ανθρωπινα δικαιωματα καταπατουνται και καθε ιχνος ηθικης και αξιοπρεπειας χανεται μεσα σε δευτερολεπτα.Συγκλονιστικος ο πρωταγωνιστης,ο ταξιτζης-"κρατουμενος" Ταρεκ,ο οποιος προσπαθει να πεισει τον εαυτο του οτι ολα ειναι ενα πειραμα,αλλα δε μπορει να το καταφερει και συνεχιζει να αντιδρα οπως καθε κρατουμενος θα αντιδρουσε δεχομενος τετοια βια.Οι συμμετεχοντες μαλιστα εχουν μπει τοσο πολυ μεσα στο "ρολο" τους που οταν η υπευθυνη του πειραματος τους εξηγει οτι ολα ειναι ενα παιχνιδι,το οποιο μπορει να σταματησει ανα πασα στιγμη,κανενας δε την καταλαβαινει και συνεχιζουν να φερονται ολοι σαν να ηταν ολα πραγματικοτητα,στρεφομενοι μαλιστα και εναντιον της.Το συγκεκριμενο πειραμα ομως ληγει με πολυ πιο βιαιο τροπο απ'οτι το πραγματικο....



Μια πολυ ενδιαφερουσα ταινια,αφου δειχνει τις προεκτασεις που μπορει να παρει ενα οποιοδηποτε ψυχολογικο πειραμα.Μπορει στην αρχη να ξεκινησει με διαθεση παιχνιδιου,αλλα πολλες φορες καταληγει πολου ασχημα,με θυματα τους ιδιους τους συμμετεχοντες.Ο ανθρωπος αναπτυσσει αλλα ενστικτα και αλλες συμπεριφορες οταν στερειται η ελευθερια του ή παρακολουθειται 24 ωρες το 24ωρο(καλη ωρα οπως γινεται με τα ριαλιτι τυπου Big Brother κλπ).Προσαρμοζεται σε οποιες συνθηκες τον βαλεις να ζησει και μαθαινει να επιβιωνει συμφωνα μ'αυτες.Βλεπουμε οτι πλεον οι ανθρωποι εχουν ξεχασει την πραγματικη τους ζωη και εχουν ταυτιστει με τους ρολους τους: οι μεν φυλακες εχουν ενθουσιαστει με την εξουσια που εχουν και χρησιμοποιουν βια για να επιβληθουν,αδιαφορωντας για το αν ξεπερνουν τα ορια και οι δε κρατουμενοι ενω αρχικα κοροιδευουν τους φυλακες,αρνουνται να υπακουσουν σε κανονες και το διασκεδαζουν,τελικα καταληγουν να τους φοβουνται,να τους υπακουουν τυφλα και να τρελαινονται απο ολη τη ψυχολογικη πιεση.Η ταινια μαλιστα σχολιαζει εμμεσα και το ναζιστικο καθεστως,που χρησιμοποιουσε παρομοιες τακτικες για να φοβιζει το λαο και να τον κρατα σε καταστολη...


Σκηνοθετης ο Ολιβιε Χερσμπιγκελ (η ταινια ειναι γερμανικη) ενω αν θελετε να μαθετε περισσοτερ για το πραγματικο πειραμα μπειτε εδω http://en.wikipedia.org/wiki/Stanford_prison_experiment......